De uitreikingsceremonie is nog aan de gang maar we kunnen nu al melden dat er twee Nederlandse films in de prijzen zijn gevallen! De derde prijs in de categorie ’16 jaar en ouder’ is voor ‘ Het Gastenboek’  van de Scholengemeenschap Lelystad, de tweede prijs in diezelfde categorie gaat naar ‘The Man from Vegas’ van het Cals College te Nieuwegein. Namens het NFFS alvast hartelijk gefeliciteerd.

Punten waar de jury dit jaar op gelet heeft zijn onder andere soort film, keuze van het onderwerp, persoonlijke betrokkenheid en vormgeving. De jury vond het dit jaar weer erg moeilijk, er waren dit jaar meer dan 500 films ingezonden (in drie categorieen, tot 12 jaar, 12-16 jaar en 16 jaar en hoger), en heel erg veel van hoge kwaliteit. Dat was een hoop kijkwerk voor de jury, maar we mogen blij zijn met het resultaat: de door scholieren gemaakte Nederlandse films horen nog steeds bij de beste van Europa!

De eerste prijs ging overigens naar een groep Zweden die elk jaar dit festival bezoekt. Zij hadden dit jaar een zeer indrukwekkende film ingeleverd.

Meer info volgt,

Doree en Maarten, NFFS

BEKIJK HIER ‘ The Man from Vegas’ op youtube.

Drie snelle kiekjes van de prijswinnaars:

Enorm vermoeid na een lange week met weinig slaap zit ik hier nu. Vannacht zaten we nog met velen in de lobby van het hotel onze 1-minute films te monteren. Om 4 uur kwamen mensen nog onze kamer binnen: “Hij is af, hij is af!!” Ik ga nu wel enigszins hard. Laat ik beginnen bij de dag die plaatsnam voor de net genoemde nacht. Na een week waren we aangekomen bij de laatste screening van het festival. Moeilijk veel films hebben de revue gepasseerd en deze dag was niets anders. Sommigen waren er niet bij omdat zij nog aan het filmen waren voor hun films, dan wel aan het monteren. ‘s Middags gingen we allemaal aan onze films.

Wij hadden de pech dat ons filmpje niet volledig compleet was aan beelden, en dat dus we met 3 verschillende camera’s hebben geschoten, allemaal van andere kwaliteit. Wel fijn was dat ons filmpje die middag al redelijk snel klaar was, ook qua montage. Waar iedereen nog tot de avondfilms druk bezig was zaten wij met ons groepje op een heerijk zonnig terras te genieten van een drankje. Vervolgens schoten we weer door naar de avondfilms. Wij waren echter te laat, hadden geen zitplekken meer en uiteindelijk dropen we weer af naar de tent waar we net ook al op het terras zaten. We moesten het nog maar een keer gaan proberen bij de volgende ronde films.

Time flies when you’re having fun. We hadden het zo gezellig dat we weer te laat waren en er weer geen plek was voor ons. Wederom dropen we af…. Toen avondeten en de busreis terug. Met man en macht probeerden we in de bus de sfeer er in te brengen door liedjes die Zweden en Duitsers ook kennen zodat ze zouden mee zouden zingen. Tevergeefs…. Knackebrod, Ikea en Billy bleven immens stil. Tegenvaller. In het hotel aangekomen was het drankjes doen en monteren en pas laat, laat, heel laat slapen..

Aufwiederschnitzel,

Daan, ‘Terug naar Gister’

Vandaag hebben we in de ochtend weer korte filmpjes van andere landen bekeken. Er zaten zeker goede en originele tussen. Na de lunch gingen ik en mijn groepje verder met het monteren van ons 1-minuut filmpje. Toen we klaar waren hebben we bij andere groepjes geholpen.

Vlak voordat we naar het Apollo theater zouden gaan werd ons gevraagd of we wilden figureren in een film.  Het ging hier om een film waarbij aan het einde de vierde muur werd doorbroken en duidelijk werd dat het om film-opnames ging. Twintig figuranten, zowel Nederlanders als Grieken als Spanjaarden hielpen om het realistisch te maken.

Eenmaal in het Apollo theater bleek dat er geen stoelen meer vrij waren, waarna we op de grond moesten zitten. Vanwege deze positie was het niet mogelijk om de ondertiteling te lezen. Tot mijn verbazing maakte dat eigenlijk niet uit. De film (die ging over een gehandicapt jongetje) was in grote lijnen nog steeds goed te volgen. Aan het eind van de film was de hele zaal in tranen.

Tot nu toe bevalt de week zeer goed. Erg vermoeiend, maar je sluit wel elke nacht met een voldan gevoel je ogen. Jammer dat we al over de helft zijn!

Nick Golterman, ‘The Man from Vegas’.

Hallo allemaal.

We hebben nu weer wat meegemaakt, dat kan alleen mij overkomen. We zaten dinsdagavond met z’n allen in de bioscoop en we kwamen erachter dat er een super saaie tekenfilm op zou komen. Dus Kevin, Anna en ik (Sophie) besloten om er tussenuit te glippen en ergens gezellig wat te gaan drinken. We liepen het dorpje in en natuurlijk moesten we eerst even winkelen want de winkels waren eindelijk een keer open. Dus Anna en ik winkel in, winkel uit terwijl Kevin maar buiten stond te wachten. Na een uurtje winkelen besloten we maar ergens gezellig een wijntje en biertje te gaan drinken. Dus we gingen een superhippe bar binnen en zochten een plekje. Na een tijdje kregen we ons drinken. We waren een beetje aan het praten en ouwehoeren enzo, tot dat HET gebeurde. Ik was een beetje te enthousiast een verhaal aan het vertellen en tijdens mijn verhaal deed ik wat super stoms. Ik zwaaide nogal hard met mijn armen waardoor ik een glas wijn van de tafel sloeg en uit reactie wou ik dat glas wijn nog opvangen (redden). Maar doordat ik dat glas al kapot had geslagen en ik het wilde opvangen kwam mijn vinger langs het kapotte glas. Het begon meteen heel erg te bloeden, dus we schrokken ons allemaal helemaal kapot. Ik werd helemaal duizelig en naar omdat ik zoveel bloed zag en ik wist niet wat ik moest doen. Er zaten een paar mannen achter ons en die kwamen naar me toe en maakten een sigaret open en stopte het shag op de wond. Ik vond het maar raar en vies maar ik liet het gewoon gebeuren, omdat ik zo geschrokken was. Er kwam best snel een ober aan en die zei dat ik mee moest komen naar beneden. Kevin ging met me mee en Anna bleef op de spullen passen. Eenmaal beneden kwam er een man uit een ander café met een EHBO-doos. Die ging mijn vinger ontsmetten en er een watje op doen. Intussen voelde ik me zo naar dat ik alleen maar het liefst naar buiten wou en frisse lucht wou. Toen ik buiten zat kwamen Anna en Kevin al snel. We liepen naar de bioscoop om want daar was de rest. Ze hebben er even naar gekeken en zeiden dat ze het straks schoon zouden maken en pleister erop zouden doen. Maar onze begeleider (Femke) was in het hotel. Dus we gingen naar het hotel omdat ik me echt slecht voelde.

Eenmaal bij het hotel gingen we meteen naar Femke d’r kamer. Die keek er 1 minuut naar en zei meteen dat we naar het ziekenhuis gingen, omdat het er echt beroerd uit zag. (Het verbaasde me niks). We gingen met een taxi naar het ziekenhuis. Nou dat was al een hele ervaring. Het was echt in de middle of nowhere en ik dacht we komen er nooit meer. Maar uiteindelijk kwam dan toch het ziekenhuis in zicht. We liepen naar binnen nou toen dachten we al van nou: Moet ik in dit ziekenhuis mijn vinger gaan laten behandelen. Maar goed dat terzijde ik kon meteen op een bed gaan liggen en Kevin en Femke waren echt de volle 100% bij me. Dat was echt helemaal super. Ik ging dus op een bed liggen en de zuster kwam al bijna meteen. Die ging het eerst schoonmaken want mijn snee zat onder de watten en shag enzo hoor. Nou volgens mij heb ik het hele ziekenhuis bij elkaar geschreeuwd, het deed zo’n zeer. Niet normaal gewoon. Ze gaan het namelijk schoon maken met spul dat brandt dus dat was niet zo heel erg fijn. De zuster had er even naar gekeken en ze zei dat het gehecht moest worden. Nou toen kon je me opdweilen. Ik ben zo bang voor naalden dus dat werd drama. Gelukkig waren er nog heel veel andere mensen bij het ziekenhuis die ook geholpen moesten worden dus ik kon me mentaal even voorbereiden. We hebben ongeveer 1 uur gewacht. Nou we hebben de tijd van ons leven gehad in het ziekenhuis. Het was zo fascinerend om allemaal te zien. Ik lag op het bed en naast het bed stonden allemaal bakken met slangen erin en infuusen enzo. In de tijd dat we moesten wachten hebben mijn panda verzorgd. We hadden er pleister opgeplakt en verband en we hebben er foto’s van gemaakt. Toen we daarmee klaar waren dacht Femke dat het wel grappig was om van het hele ziekenhuis foto’s te maken. Nou Kevin en ik hebben ons kapot gelachen, het was zo grappig. Ze liep echt als een toerist rond, overal foto’s van te maken. Maar dan ook echt overal van.

Het was zo schattig. Na een tijdje kwam de dokter. Die begon te kijken en en te voelen of de pezen niet waren doorgesneden. Nou dat was gelukkig niet zo. Toen begon de operatie. Ik lag op het bed en ik moest mijn hand op een zilveren tafeltje zitten. Gelukkig stond Kevin aan de andere kant zodat ik niet hoefde te kijken naar hoe de verdoving in mijn hand kwam. De verdoving deed echt heel erg pijn. Ze hebben 5 en een half keer ofzo in mijn vinger geprikt. Gelukkig hield Kevin de hele tijd mijn hand vast en Femke die zat boven op de operatie om te kijken of alles goed ging. Na een tijdje was mijn vinger verdoofd. WAT IS DAT EEN VET GEVOEL ZEG. GENIAAL. Ze begonnen toen met hechten, gelukkig heb ik daar helemaal niks van gevoeld. Femke heeft de hele tijd er goed naar gekeken om te kijken of alles goed ging. Dat was echt heel erg fijn, want toen wist ik zeker dat het allemaal goed ging. Kevin heeft de hele tijd naar me gekeken en mijn over mijn hoofd geaaid. Dus aan alletwee heb ik heel veel gehad. Ik heb dus helemaal niks van de hechtingen gevoeld maar er zitten nu 3 hechtingen in mijn vinger. Het ziet er echt vet stoer uit. Van die blauwe draadjes uit je vinger. Super stoer. Na anderhalf uur waren we klaar. Wat een ervaring. Ik heb er wel wat van geleerd. Ik word meteen gestraft als ik ergens tussen uit glip en ik drink geen alcohol meer. Ik wil wel graag Kevin en Femke bedanken. Ze hebben echt super goed voor me gezorgd en als ik van iemand steun heb ik gehad dan was het van hun.

Sophie (‘Pinky’) en Kevin, ‘Gamen’.

Vandaag moesten we eerder opstaan want je kon mee naar de markt… een echte Griekse markt. Dat zeg ik er even bij omdat het niet te vergelijken is met een rustige beschaafde Nederlandse markt. Schreeuwende koopmannen, vastgebonden kippen, zelf geplukte sinaasappels. En niet te vergeten zelf gekopieerde voorkantjes met DVD’s van ‘New Moon’ en ‘This is It’

Wat een belevenis, als je maar iets blond bent wordt je van top tot teen bekeken, en zelfs nagefloten. Er wordt van alles in het Grieks naar je geschreeuwd en je knikt maar vriendelijk terug en zegt een woordje dat je net hebt geleerd: ‘ Kalimera’ (Goedemorgen).

Zonder iets leuks te hebben gevonden weer terug naar de prefectuur, spannend, want ons filmpje werdt vandaag vertoond en dat betekent dat we in het Engels moeten presenteren. Maar het duurt nog even want we zijn als een van de laatste. ‘ And now thé movies by our Dutch friends’, klinkt er met een Grieks accent er volgt een heel verhaal in het Grieks. Eerst ‘Het Gastenboek’, nog steeds spannend. En dan onze docu ‘Mirjam’, leuk om het op een groot scherm te zien. Na de film klinken er positieve geluiden van een paar leraren. Nadat alle filmpjes zijn vertoond, presenteren. We zijn de eerste. Eerst even wat over onze film vertellen en dan een paar vragen beantwoorden, en dat was het weer, gelukkig.

‘ s Middags eerst wat eten en dan aan de filmpjes, ook weer in het Engels door de Duitsers en Tsjechen in onze groepjes.  Op naar de bios, er zitten een paar mooie films tussen, maar we moeten moeite doen om onze ogen open te houden. Ondertussen is het gaan regenen, op weg naar het restaurant is het even droog, maar op het moment dat we er zijn begint het te stortregenen. Eigenlijk wilde iedereen eerder naar huis dus dat werd taxi’ s bestellen en rennen naar de standplaats. Lekker douchen, nog even Maarten wat foto’ s laten zien en wat kletsen over het feit wie het knapst is: Taylor of Robert uit Twilight.
En dan slapen!

Groetjes,

Sharlynn en Naomi, ‘Mirjam’

Hallo iedereen!!

HIER ZIJN LINDA EN CLAUDET!!  Het is hier 20 graden en gister 25! we zijn net naar de markt geweest en hebben mooie zebra slips gekocht!!! dus… Maja, we hebben een nieuwe bff  ze heet..??? vergeten maar ze is wel 12 maar egt onze bff. En we hebben een Duitse vriend! Hij heet Timon. Hij is echt onze mattie! For life.

Morgen naar het theater en bioscoop, en shoppen En zaterdag naar Olympia om te shoppen!! Onze fotos zijn super leuk, maar we hebben geen kaart lezer dus dan maar wat later goed? Het is super gezellig we zeggen gedag omdat we gaan nu even filmpjes kijken, die van ons is geweest. Ze hebben hier op de wc’s geen sloten, niet in het hotel, restaurant of in de bios…  raar hoor die Grieken… maja we gaan nu echt! Iedereen die dit leest, we love u en veel groetjes!

KUS! Linda en Claudet!

Gisterochtend moesten we er weer vroeg uit maar zo erg was dat niet want de dag begon met heerlijk weer, het was zo’n 25 graden en de zon scheen fel. Als gewoonlijk gingen we na het ontbijt films kijken in het hoofdgebouw. Er waren veel goede films maar vergeleken met de rest van de Nederlandse films was onze animatiefilm wel erg kort en eenvoudig, wij hadden dan ook weinig tijd om het te maken. Na het vertonen van alle films hield iedereen een korte presentatie over zijn of haar eigen filmpje en uit het publiek werden vragen gesteld.

Toen gingen we naar een restaurantje om te lunchen en als je geluk had smaakte het eten goed. Daarna hadden we tijd om aan ons eigen filmpje te werken, helaas waren er een paar mensen ziek waardoor het filmen niet voor iedereen mogelijk was. Na het filmen gingen we naar het theater om weer films te kijken, de eerste 2 filmpjes waren wel leuk maar de derd  ,een Poolse animatiefilm, was erg slecht en saai om naar te kijken. Rond een uur of acht gingen wij terug naar het hotel omdat we moeste leren voor de toetsweek -.-"

‘s Avonds stond er voor ons een Grieks buffet klaar in het hotel waar we tussen de bekendste Griekse acteurs en actrices, en Nederlandse regisseurs  dineerden. Na het eten gingen sommige mensen naar bed en andere bleven nog in de lobby maar rond half 3 was iedereen wel op de kamer. Dit was onze dag in Griekenland.

Martijn en Sjoerd, ‘Valkyrie’.

Iets later dan bedoeld vertrok de bus rond kwart voor tien richting het provinciehuis van Pyrgos. Ondanks dat we te laat vertrokken moesten we toch nog een tijdje wachten voordat we ook echt de eerste films konden zien. Een strakke Griekse organisatie dus. Geen probleem, tijd zat. De eerste films bestonden vooral uit animatiefilms. De onderwerpen van de films liepen behoorlijk uiteen. Zo kwam er uit Finland een film over hoe geweldig het is om buschauffeur te zijn, en uit Italie een 9 minuten durende film over tassen.

Na een uur of drie kijken was het tijd voor de lunch. Het leven bestaat hier dus vooral uit films kijken en eten. Niks mis mee overigens. Na de (warme) lunch was het tijd om groepen in te delen waarmee we deze week 1-minuutfilms gaan maken. De groepen bestaan vooral uit Nederlanders, hier een daar aangevuld met internationale leerlingen. We kregen een aantal uur om alvast de eerste ideeën voor de films op papier te zetten, zodat ze in de dagen hierna opgenomen en gemonteerd kunnen worden. Om half 6 vertrokken we naar de bioscoop, waar we nog eens 4 uur films gingen kijken. Dit keer waren het wel professionele films, dus ze waren een stuk interessanter om naar te kijken, ook al is 4 uur nogal veel. Om het avondeten niet te missen zijn we nog voor de laatste film vertrokken.

Paul, ‘The Guestbook’

Gisteren begon de dag met mooi weer. Eerst gingen we rond 9 uur ontbijten omdat om half 10 de bus zou vertrekken. Om half 10 gingen met we met z’n allen naar een soort filmzaal waar we om half 11 naar allemaal filmpjes van andere landen gingen kijken. Sommige filmpjes waren best leuk maar andere ook wat minder.

Rond 2 uur waren we klaar met filmpjes kijken en gingen we lunchen, we waren al een aantal keer verkeerd gelopen maar uiteindelijk hebben we het gevonden. Het eten was lekker en door onze grote groep was meteen het hele restaurantje vol. We moesten rond half 4 terug zijn want we kregen toen uitleg over de filmpjes die je ging maken. Ze vertelden bijvoorbeeld met wie je in een groepje zat en wat voor soort filmpje je moet maken. Na de uitleg ging iedereen nadenken over wat voor filmpje je ging maken. Kevin zat met Duitsers in een groepje. Toen iedereen eenmaal een idee had liepen we met ze allen naar een ouderwetse bioscoop.

De bioscoop was echt superleuk. De meesten zaten op het balkon dus we konden mooi naar de filmpjes kijken. Er waren een aantal korte films, animatiefilms en een wat langere speelfilm. Daarna gingen we weer eten bij het restaurant met de zwangere vrouw als serveerster. Het eten was wel lekker. Rond een uur of 11 gingen 8 mensen naar het hotel met een taxi. En de anderen met de bus van half 1.

Sophie en Kevin, ‘Gamen’ .

P. S. : Het lijkt nu wellicht alsof we alleen maar in de zon zitten te ‘ chillen’, maar dat is slechts schijn! In de filmzaal is het erg donker en kunnen we natuurlijk geen foto’s maken. Het totale aantal films dat de groep nu gekeken heeft ligt rond de 25. De temperatuur schommelt op dit moment ook zo rond de 25, overigens. Straks gaan we lunchen en kunnen we even van de zon genieten…

De ochtend begon al vroeg voor mij: Zes uur vertrekken om op tijd op Schiphol te zijn, uiteindelijk aangekomen en wel, was het nog wachten op alle andere winnaars, maar uiteindelijk konden wij ons om kwart voor acht inchecken, en onze bagage afdroppen, maar door de drukte duurde het nog wel een klein halfuurtje voordat we uiteindelijk langs de douane kwamen. Eenmaal langs de douane, was het nog even rondkijken, maar al snel richting de gate, omdat we in vertrekhal 1 zaten, was er een starbucks, en daar  maakten vele winnaars gebruik van, ik helaas niet, puur vanwege de tijd.

Uiteindelijk vertrok ons vliegtuig,  de KL 1575 van KLM ruim op tijd, en na een kleine 3 uur kwamen we alweer aan in Athene, en qua service was het geweldig, we kregen gratis drinken, ontbijt, en snacks, dus voortaan maar vaker gaan met KLM, dat blijkt maar weer. Uiteindelijk aangekomen op het vliegveld was het wachten op de koffers, maar toen we die eenmaal hadden, konden we snel naar de bus gaan, voor een nog langere rit: 5,5 uur vanuit Athene Richting Pyrgos.

Wel viel er op de weg richting Pyrgos genoeg te genieten, met prachtige rotsformaties, kloven en uitzicht op zee was iedereen wel weer een ervaring rijker. Uiteindelijk stopten we na twee uur bij een Griekse variant van de Macdonald’s, en kreeg (bijna) iedereen ook nog een gratis knuffel mee. Het tweede gedeelte van de rit was helaas minder leuk, het was inmiddels donker geworden en er viel niet meer te genieten van het uitzicht, dus probeerden we maar een boek te lezen of een spelletje te spelen voor tijdverdrijf.

Uiteindelijk zij we na 5,5 uur aangekomen bij ons hotel, eenredelijk hotel waar je wel een week kan vertoeven, we zitten op 300m van hetstrand, ow, laat ik nog even zeggen dat het zonnig weer is en rond de 20graden. Na het inchecken gingen we het centrum van Pyrgos in, enhebben we nog gedineerd op de kosten van de organisatie, heerlijke bifteki.

Al met al was de eerste dag een vermoeiende maar hele leukereis, dit is mijn eerste keer Griekenland, en ik geniet (gelukkig) nu al.

Dyon Verkruijssen, ‘The Man from Vegas’.